بنيانگذاران مسکن مهر در چه فکري هستند؟

 مسکن مهر، فارغ از کارشناسي يا غير کارشناسي بودنش،در حال تبديل به مشکلي جدي است. البته مشکلات فراگير اين نوع مسکن سازي ، در سال هاي آتي با ابعاد بسيار پيچيده اجتماعي خود را نمايان خواهد کرد که در اين مقال ، بدان نمي پردازيم و آن را در وقتي ديگر پيگيري خواهيم کرد.

آنچه اخيراً به نگراني ها در باب مسکن مهر افزوده اعلام افزايش ناگهاني قيمت تمام شده مسکن مهر به متقاضيان آن است. به عنوان مثال ، در يکي از پروژه هاي مسکن مهر ، به متقاضياني که سال هاست در انتظار خانه دار شدن هستند، بناگاه اعلام شده است که تا پايان ماه جاري فرصت دارند 12 ميليون تومان ديگر به حساب مسکن مهر واريز نمايند.

در برخي شهرها نيز ارقام متفاوتي از متقاضيان طلب شده است. حتي در برخي پروژه هاي مسکن مهر که متقاضيان همه پول را داده و برگه تسويه حساب گرفته اند، باز هم از آنها طلب وجوه جديدي شده است.
در پروژه اي نيز متقاضيان مسکن مهر که علاوه بر تسويه، ساکن هم شده اند، مورد تهديد قرار گرفته اند که اگر مبالغ جديدي را واريز نکنند سند به نام هيچکدام از ساکنين نخواهد شد.
بديهي است کساني که نتوانند مبالغ جديد را واريز کنند، از گردونه مسکن مهر حذف مي شوند و لذا ترجيح خواهند داد امتيازشان را بفروشند و اين ، يعني مهيا شدن موقعيتي طلايي براي دلالاني که در کمين هستند تا خانه هاي مردم را با ارزش و بهاي کمي از چنگ آنها در بياورند.

مسؤولان وزارت راه و شهرسازي بايد بدانند که متقاضيان مسکن مهر از اقشار کم درآمد جامعه هستند و شايسته است حداکثر تسهيلات را در قبال آنها حفظ نمايند، آنها اگر توان اين را داشتند که در عرض کمتر از يک ماه ، 12 ميليون تومان پول تهيه کنند، قطعاً نه در مسکن مهر که در مناطق متمول نشين شهر خود سکني مي گزيدند.
طلب پول از کساني که تسويه حساب کرده و شرعاً و عرفاً و قانوناً بيع شان به اتمام رسيده نيز از عجايب روزگار است که در اين دولت مشاهده مي شود.
انتظار مي رود وزارت راه و شهرسازي به جاي حاشيه سازي و تحميل فشار بر مردم کم درآمدي که چشم اميدشان به مسکن مهر است، هر چه سريع تر پروژه هاي مسکن مهر را به اتمام برساند تا در فاز بعدي، کارشناسان و مسؤولان تمهيدات لازم را براي جلوگيري از نابساماني هاي اجتماعي در شهرک هاي مربوطه چاره کنند.