سال هاي 89 تا 91 بدترين دوره براي خانه دار شدن بود!

سال هاي 89 تا 91 بدترين دوره براي خانه دار شدن بود

اقتصاد > مسکننسيم آنلاين نوشت:

سال‌هاي 1389 تا 1391 بيشترين طول دوره انتظار براي مسکن دار شدن خانوارهاي ايراني بود به طوري که در سال 1389، هر خانوار ايراني با ذخيره يک سوم درآمد خود براي خانه دار شدن بايد 35 سال انتظار بکشد و اين ميزان در سال 90 با افزايش درآمد به 33 سال و در سال 1391 با افزايش قيمت مسکن به 36 سال رسيد.
بنابراين گزارش، خانوارهاي ايراني بر اساس آمار عملکردي وزارت راه و شهرسازي در سال 1391 اگر تمام درآمد سالانه خود را ذخيره کنند ظرف 12 سال خانه‌دار خواهند شد و با ذخيره يک سوم حقوق خود بايد براي خانه‌دار شدن 36 سال انتظار بکشند.
شاخص دسترسي به مسکن شهري براي يک واحد نمونه 100 متر مربعي (ذخيره تمام حقوق سالانه خانوار) در سال 1376 پنج سال بوده است که اين شاخص در سال 1383 نيز پنج سال و در سال 76 به شش رسيده است.
اين شاخص که بر اساس درآمد خانوار و قيمت مسکن طي هر سال بنابر گزارش‌هاي هزينه-درآمد مرکز آمار ايران و گزارش‌هاي آماري دفتر برنامه‌ريزي، تجهيز منابع و اقتصاد مسکن تهيه شده است نشان مي‌دهد که شاخص دسترسي (ذخيره تمام حقوق سالانه خانوار) در سال 1371 شش بوده است که اين رقم در سال 1376 به عدد پنج مي‌رسد.
به عبارت ديگر در سال 1371 هر خانوار ايراني با محاسبه قيمت يک واحد نمونه 100 متر مربعي به ارزش 21700 هزار ريال و درآمد 3541 هزار ريال طول دوره انتظار(ذخيره يک سوم درآمد سالانه خانوار) 18 سال بوده است که در سال 1376 با افزايش درآمد به 12116 هزار ريال و قيمت مسکن 59700 هزار ريال طول دوره انتظار به 15 سال رسيده است.
همچنين در سال 1384 هر خانوار ايراني با محاسبه محاسبه قيمت يک واحد نمونه 100 متر مربعي شامل 53.679 هزار ريال و درآمد 303.300 هزار ريال طول دوره انتظار (ذخيره يک سوم درآمد سالانه خانوار) 17 سال بوده است که در سال 1391 با افزايش درآمد با برآورد 158.967 هزار ريال و قيمت مسکن 1.920.000 هزار ريال طول دوره انتظار به 36 سال رسيده است.
بنابر اين گزارش در سال 1388 دوره انتظار هر خانوار ايراني با محاسبه قيمت هر واحد مسکوني شامل 732.500هزار ريال و درآمد 93.603 هزار ريال 17 سال بوده است که در سال 1391 با افزايش درآمد با برآورد 158.967 هزار ريال و قيمت يک واحد مسکن 1.920.000 هزار ريال طول دوره انتظار به 36 سال رسيده است.

بر اساس آمار عملکردي سال 1392 وزارت راه وشهرسازي، کمترين دوره انتظار براي مسکن دار شدن در 20 سال اخير از سال 1371 تا 1391 مربوط به سال 1379 بوده است که به 12 سال رسيده است. در اين سال شاخص دسترسي به مسکن به عدد چهار رسيده است.
«
شاخص دسترسي به مسکن» از نسبت متوسط قيمت مسکن به متوسط درآمد سالانه خانوار به دست مي‌آيد. توضيح اينکه اگر يک خانوار در شرايطي تمام درآمد خود را به طور کامل پس انداز کند در سال 1391 مي تواند ظرف 12 سال خانه‌دار شود اما در يک شرايط طبيعي (با توجه به مخارجي که دارد) اگر يک سوم درآمد خود را ذخيره کند براي خريد يک خانه بايد 36 سال انتظار بکشد که عدد 36 به «طول دوره انتظار» تعبير مي‌شود.